Believing

เรื่องก่อนหน้านี้เขียนเกี่ยวกับแนวไอทีไปแล้ว ในเรื่องนี้เลยอยากจะเว้นแนวไอทีไว้มั่ง

ถึงผมจะอยู่จนๆ อยู่บ้านร้อนมีแต่พัดลม ไม่มีอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง ไม่มี UBC เพราะผมคิดว่าชาวบ้านชาวช่องกี่คนกันที่ต้องมีของพวกนี้ (จริงๆ แล้วผมไม่มีตังหนะ) แต่แทบทุกครั้งที่นิตยสารชื่อ "ศิลปวัฒนธรรม" ออกวางแผง ก็อดไม่ได้ที่จะกระเบียนกระเสียเงิน 120 บาทมาซื้อจนได้ ถึงชาวบ้านชาวช่องจะไม่ค่อยซื้อมากอ่าน แต่ผมอยากอ่านนิหว่า

ถึงราคาจะแพงไปสักหน่อย ผมก็คิดว่าเป็นนิตยสารที่คุ้มเงินที่สุดแล้วเพราะผมอ่านแทบทุกบทความ ไม่เหมือนมติชนรายสัปดาห์ที่บางที่ซื้อมาอ่านแต่คอลัมน์ของคุณนิวัติ กองเพียร หรือซื้อเดลินิวส์มาก็อ่านแต่ข่าวกีฬา ซื้อ Bangkok Post มามือก็เปิด dictionary เป็นระวิง อีกวันก็ออกเล่มใหม่มาซะแล้ว ข้อดีของศิลปวัฒนธรรมอีกอย่างคือออก 3 เดือนครั้งด้วย เรื่องก็เป็นเรื่องในอดีตเป็นส่วนมาก อ่านช้าๆ หน่อยก็ได้ ไม่ใช่เรื่องข่าวที่หมดวันไปแล้วก็ไม่รู้จะอ่านทำไม

ฉบับนี้ก็ขึ้นตัวใหญ่ว่า "ทำไมเจ้าอนุวงศ์จึงต้องปราชัยในสงครามกู้เอกราชลาว?" หลายคนอาจจะคิดว่าแล้วใครสน? หลายคนอาจจะคุ้นว่าชื่อกบฎหรือเปล่า? เรื่องมันก็คงเป็นแบบนี้เสมอ ในสายตาเจ้าอณานิคมอย่างสยาม เจ้าอนุวงศ์ก็เป็นกบฎ แถมยังมากวาดต้อนคนไทยกลับไปลาวอีก แต่ในสายตาของคนลาวอย่างๆ น้อยก็คนที่ผมรู้จักเจ้าอนุวงศ์เป็นวีรบุรุษ ที่อย่างน้อยก็พยายามจะกอบกู้เอกราชของคนลาว และกวาดต้อนคนลาวกลับไปแผ่นดินลาว แน่นอนในหนังสือก็ไม่ได้เขียนว่าใครถูกใครผิด ใครเป็นกบฎหรือวีรบุรุษ และผมก็ไม่ได้อยากรู้ สิ่งที่อยากรู้ก็แค่ว่า "ช่วยเล่าให้ฟังทีว่าช่วงนั้นเกิดอะไรขึ้น เจ้าอนุวงศ์พยายามจะทำอะไร" เรื่องอื่นๆ อย่าง "วารสารตีแผ่สัญญารัชกาลที่ ๕ สยามยอมสละ นครวัด เพราะอะไร" ก็น่าอ่านไม่แพ้กัน

ผมก็ไม่รู้หรอกว่าบทความในนิตยสารศิลปวัฒนธรรมน่าเชื่อถือแค่ไหน เอียงไปทางไหนหรือเปล่า แต่อย่างน้อยๆ อ่านแล้ว ก็เหมือนได้คลายความอึดอัด สมัยเมื่อเรียนวิชาสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต (สปช.) ตอนเด็กๆ ได้ เดี๋ยวนี้กระทรวงศึกษาฯ คงเปลี่ยนไปเรียกชื่อวิชานี้เป็นอย่างอื่นแล้ว หรือไม่ก็จัดหลักสูตรแบบใหม่ไปแล้ว อาจจะเพราะต้องการเพิ่มสีสันเวลาเรียนหรืออย่างไรก็ไม่ทราบ บางทีผมก็คิดว่าเวลาเรียนประวัติศาสตร์ในวิชาสปช. น่าจะเรียกว่าช่วง "ปลุกใจรักชาติ" แทน ก็คงไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไรหละมั้ง รักชาติ ก็คงดีหละ แต่ว่าเพราะมีเรื่องรักชาติเยอะหรือเปล่า เรื่องเล่าหลายๆ อย่างที่น่าจะสนุกก็เลยหายไป
edit @ 2006/09/04 23:12:34
edit @ 2006/09/04 23:14:41

เว็บพักใจ

posted on 24 Aug 2006 00:01 by veer in Believing
บางครั้งก็ผมว่าตัวเองกำลังพิมพ์ URL บ้าง ตาม link บ้าง ไปเรื่อยเปื่อย จนต้องหยุดคิดตามตัวเองว่าก็ลังหาอะไรอยู่ บ่อยครั้งก็ได้คำตอบว่ากำลังหาเว็บพักใจ เวลาที่เราไม่สบายใจ เศร้ากลุ้ม จน จนจนไม่มีตังซื้อเหล้า แต่ว่าก็พอจะมีตังเล่นเน็ตเล่นเน็ตถูกว่ากินเหล้า (สมัยหนุ่มๆ เพื่อนชวนกินสเปรฯ แต่กินไม่ได้เพราะว่ามันเหม็น บาดคอ และคัน lol) จะซื้อหนังสืออ่านก็ไม่รู้จะซื้อเล่มไหน ที่ยืมเพื่อนมาก็อ่านหมดแล้ว เราก็ต้องมาเปิดดูเว็บ ถึงจะได้ผลไม่ชะงักนักเท่าหนังสือ แต่ความคุ้มค่าต่อราคานี่เว็บก็อาจจะดีกว่าหนังสือ เอหรือว่าจะสมัครเป็นสมาชิกห้องสมุดใกล้บ้านดี ตอนเด็กๆ เคยสมัครที่ห้องสมุดเทศบาล แถวนี้ไม่รู้ว่ามีหรือเปล่า ที่เกษตรฯ จะสมัครก็แพงเหลือเกิน กลุ้มใจอีกแล้ว ...!!! หาเว็บพักใจก่อนดีกว่า :-P
edit @ 2006/08/24 00:23:44
edit @ 2006/08/24 13:28:51
ที่ผ่านมาตอนที่ผู้คนพูดถึงมาที่สุดน่าจะเป็นตอนการ์ตูนฯ ไม่กี่วันมานี้ตอนล่าสุดคือตอนภาษาวิบัติ(มั้ง) ซึ่งผมไม่ได้ดูเพราะติดอภิปรายเกี่ยวกับภาษารูบี้อยู่ เช้ามาเพื่อนก็ชี้ให้ดูเสียงสะท้อนที่ Pantip.com ที่มีคนมาตอบเยอะเหมือนกัน

กระทู้ที่แรก กระทู้ที่สอง

(นอกเรื่อง)
ผมก็คงไปอภิปรายอะไรด้วยไม่ได้เพราะไม่ได้ดู แต่สิ่งที่สังเกตเห็นคือรายการหลายๆ รายการ(ที่ผมจำชื่อไม่ได้)มักเสนอ สิ่งต่างที่เกิดขึ้นบนอินเทอร์เนต คนที่คลุกคลีกับอินเทอร์เนตอาจจะเห็นอะไรบางอย่างที่คนต่างจากคนที่เฝ้ามองอีกโลกหนึ่งอย่างหวาดกลัว เรื่องลึกลับที่มีสีสันมันก็น่าสนุกดีไม่ใช่เหรอ?
edit @ 2006/08/05 17:21:39

สะสมสมบัติบนสวรรค์

posted on 09 Jun 2006 04:00 by veer in Believing
ผมไม่รู้ว่าจำมาถูกหรือเปล่า เคยอ่านหนังสือเล่มสีน้ำเงินเขียนปกว่า New testament ข้างในเขาบอกว่าประมาณว่า

ให้สะสมบัติบนสวรรค์ ดีกว่าสะสมสมบัติในโลก สมมัติอยู่ที่ไหน (ใจ) เราก็อยู่ที่นั่น

จะมีนึกถึงก็ตอนต้องทิ้ง Laptop ไว้หอตอนจะไปเที่ยวนี่หละ จะหอบไปด้วยหรือทิ้งไว้โรงแรมก็ยิ่งน่าหายกว่าที่หออีก จะไม่ใช้ก็ไม่ได้อีกนะ เครื่องมือทำมาหากิน หาเล่น T_T

edit @ 2006/06/26 17:20:27